Akademia Muzyczna im. Krzysztofa Pendereckiego to jeden z najbardziej prestiżowych uniwersytetów muzycznych w Polsce. Instytucja została założona przez Władysława Żeleńskiego w 1888 roku jako Konserwatorium Towarzystwa Muzycznego. Swego czasu w murach tej uczelni studiowali i pracowali znani kompozytorzy, tacy jak Krzysztof Penderecki i Bogusław Schaeffer, pisze krakow-trend.eu.
Krótko o Akademii Muzycznej
Spacerując ulicą św. Tomasza w pobliżu Rynku Głównego, można usłyszeć dźwięki muzyczne wydobywające się z okien wielopiętrowego budynku. To właśnie tutaj mieści się Akademia Muzyczna im. Krzysztofa Pendereckiego, gdzie od dawna uczą się młodzi muzycy. Miejsce to jest niezwykle popularne wśród turystów, ponieważ sztuka zawsze przyciąga tłumy widzów.
Ta akademia to prawdziwe odkrycie dla tych, którzy pragną rozpocząć karierę muzyczną. Uczą tu gry zespołowej i solowej, dyrygentury i śpiewu. Uczniowie rozwijają kunszt i kreatywność, a także uczą się tworzyć własne dzieła muzyczne. Ponadto instytucja współpracuje z wieloma uczelniami muzycznymi na całym świecie, co otwiera przed studentami szerokie możliwości realizacji ich potencjału. Absolwenci uczelni podkreślają wysoki poziom nauczania i są w pełni zadowoleni ze studiów.
Po zajęciach studenci mogą zrelaksować się w kawiarni na dachu uczelni i podziwiać widoki na Kraków. Turyści zauważają, że z tej kawiarni roztacza się barwna panorama starego miasta, więc studentom Akademii Muzycznej można tylko pozazdrościć.
Historia powstania Akademii Muzycznej
Historia powstania uczelni sięga końca XIX wieku, kiedy krakowska inteligencja postanowiła otworzyć w mieście szkołę muzyczną. Choć podobne instytucje istniały już wówczas w Warszawie i Lwowie, organizatorzy napotkali pewne trudności w realizacji swoich planów. Wiedeń postawił zbyt wysokie wymagania wobec szkoły muzycznej, co opóźniło jej otwarcie.
Wtedy sprawą zajął się Władysław Żeleński, który z sukcesem ukończył konserwatoria w Pradze i Paryżu. Dzięki swoim licznym kontaktom w środowisku inteligencji tamtych czasów, zdołał zyskać poparcie uczennicy Fryderyka Chopina, księżnej Marceliny Czartoryskiej. Udało mu się także zachęcić najlepszych pedagogów do nauczania w nowej placówce i przebudować system edukacji na wzór austriacki. Później do konserwatorium przyjechała inspekcja z Wiednia, profesorowie byli mile zaskoczeni warunkami nauczania, nie mogli uwierzyć, że instytucja muzyczna osiągnęła tak profesjonalny poziom.
W pierwszych latach w konserwatorium muzycznym studiowało zaledwie 146 uczniów, jednak z czasem liczba chętnych do podjęcia nauki w tym miejscu gwałtownie wzrosła do 500 osób, a najpopularniejszym kierunkiem stała się gra na fortepianie. Wielu absolwentów konserwatorium mogło realizować się w świecie muzyki i zasłynąć nie tylko w Polsce, ale i na całym świecie.
Kryzys gospodarczy lat 1924-1930 spowolnił rozwój konserwatorium muzycznego, lecz pomimo wojennych zawirowań liczba kierunków w uczelni wzrosła z 6 do 37. Pomimo zakazu władz niemieckich studia nie zostały przerwane. Jednak w 1940 roku okupantom udało się zamknąć wszystkie szkoły w Krakowie, a także splądrować konserwatorium, wywożąc stamtąd wszystkie przedmioty ruchome. Wiele utraconych instrumentów nigdy nie zostało odzyskanych.
Po zakończeniu wojny konserwatorium wznowiło działalność pod nową nazwą – Państwowa Wyższa Szkoła Muzyczna. W 1972 roku rektorem uczelni został słynny kompozytor Krzysztof Penderecki, który niegdyś studiował i wykładał w konserwatorium. Po 7 latach uczelnię przemianowano na Akademię Muzyczną, która z czasem zaczęła być nazywana imieniem wybitnego kompozytora.
