Kraków to zabytkowe miasto, które ma wyjątkową historię. Odbywały się tu różne wydarzenia kulturalne, ponieważ w mieście mieszkali przedstawiciele polskiej inteligencji i osobowości twórczych.
Muzyka ma swoją historię rozwoju w Krakowie. Przecież w każdej epoce rodzili się tu i tworzyli utalentowani muzycy z Krakowa, którzy wnieśli znaczący wkład w twórcze dziedzictwo kulturowe Polski, pisze krakow-trend.eu.
Od muzyki ludowej do profesjonalnej
Twórczość muzyczna w Polsce rozpoczęła się wraz z rozwojem twórczości ludowej, która stała się wielkim źródłem gatunków i stylów. To właśnie tradycyjne kompozycje stały się początkiem w historii muzyki.
Muzycy ludowi wykonywali piosenki na rodzinnych uroczystościach. Szczególnym wydarzeniem był ślub, na którym rozwijały się różne wersje piosenek. Ponadto ważnym elementem twórczości ludowej w Polsce jest taniec mazurek. To on charakteryzuje tradycyjną polską kulturę i był integralną częścią wszelkich uroczystości.
Lokalną odmianą mazurka jest taniec krakowiak, który powstał w okolicach Krakowa i rozprzestrzenił się na terenie województwa małopolskiego. Krakowiak to szybki taniec wykonywany w parach i ma kilka partii jednoosobowych. Cechą tańca krakowiak są szybkie ruchy, które wykonuje się ze skokami po okręgu.
To z tańcami ludowymi wiąże się wykonywanie tradycyjnych pieśni, które często wykonywano przed tańcem. Stanowiło to synkretyzm dwóch nurtów sztuki muzycznej. Co ciekawe, to na podstawie rytmiki tańca ludowego zaczęto pisać klasyczne melodie w XVIII-XIX wieku. Ponieważ okres ten charakteryzuje się epoką romantyzmu – nurtem stylistycznym odwołującym się do twórczości ludowej.
W tym czasie mazurki pisali znani polscy kompozytorzy, tacy jak: Fryderyk Chopin, Michał Kleofas Ogiński, Karol Maciej Szymanowski. Warto zauważyć, że główna kompozycja Państwowa „Mazurek Dąbrowskiego”, hymnem Polski, została napisana na bazie tradycyjnego mazurka.
Oprócz mazurków w kulturze muzycznej rozwijały się również inne kierunki. Na przykład powszechna była świecka twórczość muzyczna, chóry religijne, muzyka wokalno-instrumentalna. W XVIII wieku do tworzenia muzyki aktywnie włączyli się profesjonalni muzycy.
W tym okresie swoją działalność rozwijał kompozytor Mikołaj z Krakowa. Zajmował się także pisaniem muzyki dla organu. Niektóre utwory muzyka zachowały się w starym Klasztorze Ducha Świętego w Krakowie. Ponadto w latach twórczości Mikołaja z Krakowa, które przypadły na dobę Odrodzenia, narodził się gatunek muzyczny – madrygał. Są to piosenki wykonywane po polsku na temat miłości i adresowane do pani serca.
W XVIII wieku pod wpływem włoskiej sztuki muzycznej w Polsce zaczęto wystawiać opery. Chociaż ten gatunek nie od razu zyskuje popularność wśród lokalnych widzów. Jednak już pod koniec wieku założono Teatr Miejski im. Juliusza Słowackiego, w którym organizowano przedstawienia dramatów i oper.
Cechy muzyki w XIX i XX wieku
W XIX i XX wieku sztuka muzyczna nabrała nowego znaczenia. Aktywnie rozwija się muzyka klasyczna, powstają nowe piosenki i pojawia się wiele wybitnych nazwisk polskich muzyków.
Kompozytorzy zwracają szczególną uwagę na tworzenie muzyki fortepianowej. Warto tu podkreślić kompozycje wybitnego polskiego kompozytora Fryderyk Franciszka Chopina który zdobył światową sławę za swoje utwory muzyczne.
W XX wieku niektórzy muzycy kontynuowali tradycję klasyki i romantyzmu. Następnie aktywnie tworzyły różne towarzystwa muzyczne i zakładały instytucje edukacyjne do badania i rozwoju twórczości muzycznej. W szczególności przygotowuje nowych absolwentów Akademii Muzycznej w Krakowie, która została założona w 1888 roku.
W drugiej połowie XX wieku rozwój muzyki polskiej narażony jest na wpływy europejskiej awangardy. Jednym z najwybitniejszych kompozytorów w tym czasie jest Krzysztof Penderecki, który tworzył i mieszkał w Krakowie. Kompozytor stworzył szereg utworów, za które otrzymał nagrodę Grammy, nagrodę Lorenzo Magnifico, nagrodę w Cannes i inne wyróżnienia.
