Krakowska scena ma zaszczyt przedstawiać spektakle operowe już prawie 400 lat. Pierwszym ośrodkiem działalności operowej był Teatr Słowackiego, którego budynek przypomina mini wersję paryskiej Opery Garnier. Co roku Opera Krakowska daje ponad 200 spektakli, gromadząc pełne sale, a jej repertuar sięga od światowej klasyki operowej po współczesną i awangardową — pisze krakow-trend.eu.
Jak to się wszystko zaczęło
Korzenie krakowskiej tradycji operowej sięgają początków XVII wieku, kiedy w jednej z miejskich drukarni po raz pierwszy opublikowano libretto do opery w języku polskim. Pierwsze publiczne przedstawienie operowe „Zemira i Azor” André Gretry’ego w Krakowie miało miejsce w 1782 roku.
Ogólnie rzecz biorąc, Kraków XVIII wieku charakteryzował się krótkim okresem istnienia zespołów operowych, które szybko rozpadały się z powodu braku pomieszczeń do występów i funduszy. Pierwszy teatr, który powstał w Krakowie, Teatr Miejski, przeznaczony był wyłącznie dla dramatu. Opera była uważana za nieopłacalną i dlatego nie była grana.
Jako szczyt życia operowego w Krakowie uważany jest powojenny okres lat 40. XX wieku, kiedy to pomieszczenia Teatru Słowackiego przekształcono w Teatr Dramatyczny i Operowy. Nie trwało to jednak długo z powodu banalnego braku funduszy. W 1946 roku z inicjatywy Waleriana Bierdiajewa powstał osobny zespół operowy, który dwa razy w tygodniu dawał koncerty na scenie Teatru Słowackiego. W czasie jego istnienia, które trwało około dwóch lat, wystawiono około kilkunastu premier.
Pierwsze stowarzyszenie operowe w Krakowie powstało w 1954 roku, kiedy to z muzyków Filharmonii Krakowskiej i wydziału wokalnego Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Krakowie utworzono zespół operowy. W tym samym roku powstało drugie stowarzyszenie — “Towarzystwo Przyjaciół Teatru Muzycznego”, składające się z chóru i muzyków Orkiestry Polskiego Radia.
Teatr Słowackiego po raz kolejny stał się centrum życia operowego w Krakowie. Operetka natomiast organizowana była w Domu Żołnierza w Krakowie. Właściwie od tego okresu do dziś opera i operetka rozwijają się w Krakowie bez przerwy.
Rok później oba nowo powstałe towarzystwa zakończyły działalność, a ich zespoły połączyły się w „Miejski Teatr Muzyczny — Opera i Operetka”. W 1975 roku został on przemianowany na „Krakowski Teatr Muzyczny”, a od 1981 roku znany jest jako „Opera i Operetka w Krakowie”. W 2001 roku zespół otrzymał obecną nazwę — Opera Krakowska.
Współczesna Opera Krakowska
Przez dziesiątki lat Opera Krakowska przeżywała problemy z finansowaniem i nie posiadała własnego budynku. W XXI wieku otrzymała jednak własną siedzibę, wybudowaną na miejscu sceny operetkowej przy ul. Lubicza w latach 2004-2008 ze środków Unii Europejskiej oraz Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
Uroczyste otwarcie Opery Krakowskiej w nowej siedzibie odbyło się w 2008 roku przedstawieniem „Diabły z Loudun” Krzysztofa Pendereckiego.
Sezon operowy w Krakowie trwa od początku października do połowy czerwca. Dodatkowo latem odbywa się Letni Festiwal Opery Krakowskiej, podczas którego spektakle odbywają się na wolnym powietrzu. Jest to coroczny festiwal operowy, który organizowany jest od 1997 roku. Entuzjastyczne tłumy mieszkańców i turystów podziwiają przedstawienia w historycznych miejscach w mieście i jego okolicach. Ulubione miejsca to zamki królewskie na Wawelu i w Nepolomicach.
Zespół Opery Krakowskiej składa się z ponad 60 solistów, czasem spektakl dopełnia zaproszona gościnnie primadonna lub tenor w roli głównej, co dodaje spektaklom niesamowitego klimatu.
Opera posiada 3 oddzielne sale, foyer, które służy również jako sala wystawowa lub wykładowa, restaurację oraz biura dla dyrekcji. Główna sala opery nazywana jest Wielką Sceną. Zajmuje ona powierzchnię 300 metrów kwadratowych i mieści 750 osób. Wyposażona jest w ruchomy kanał dla orkiestry i najnowocześniejsze urządzenia sceniczne. W teatrze znajduje się również widownia na 100 miejsc, tak zwana Scena Kameralna. A na ostatnim piętrze łukowego dachu znajduje się trzecia przestrzeń dla 200 osób. Oprócz typowych przedstawień operowych dużym zainteresowaniem cieszą się produkcje dla publiczności dziecięcej, musicale i balety.
